Saklambaç

Gülen adam. Gözlük, turuncu bez, beyaz sakal — eller kalkar kalkmaz onun olduğunu anladım, çünkü bir adam yüzünü ancak keyif alıyorsa öyle kapatır. İki parmağı arasında bir aralık bıraktı ve beni oradan izledi. Bir elinde kırmızı-beyaz bir yüzük, son ışığı yakalıyordu.

Bir oyundu. O saklanacaktı, ben bekleyecektim, hâlâ orada mıyım diye ellerini bir parça aralayacaktı. Hâlâ oradaydım. İnsanlar muhtemelen kırk yıldır bu adama kamera doğrultuyordu ve o bunu, katlanılacak bir şey yerine oynanacak bir şeye çevirmişti.

Kareyi parmaklarının arasındaki aralıktan yaptım. Tek bir göz, bana doğrudan geri bakıyor, hâlâ gülüyor.

Bu adamın iki fotoğrafında koca bir öğleden sonra var. Bu, saklandığı yarısı.

— Sefa Yamak, İstanbul merkezli portre fotoğrafçısı. Varanasi, sonbahar 2017. HİNDİSTAN serisinden.